ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ผมได้พยายามจับสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นแบบบูรณาการ อาศัยที่ว่าผมเป็นคนที่มีเพื่อนมากและเพื่อนเหล่านี้ก็กระจัดกระจายประกอบสัมมาอาชีวะกันอยู่ทั่วไปในโลกสีน้ำเงินเล็ก ๆ ใบนี้ มีทั้งผมดำ ผมแดง ผมทอง ทั้งไทยและเทศ การที่ได้รับรู้ข้อมูลโดยตรงต่าง ๆ จากทุกทิศทาง ก็เลยเป็นผลให้ผมมักจะไม่กล้าที่จะเรียกตัวเองว่าเป็นนักวิเคราะห์เพราะวิเคราะห์ทีไรพอเจอความเป็นจริงก็ผิดทุกที แต่ผมมักจะพึงใจที่จะเรียกตัวเองว่า เป็นผู้ที่เอาความจริงมาตีแผ่ (Content Provider) มากกว่า ผมจึงขอวางจุดยืนของผมว่าไม่ใช่นักวิเคราะห์ แต่อยากเป็นนักเล่าเรื่อง โดยเอาแต่เรื่องที่เป็นความจริงมาเล่าให้ฟัง หากท่านผู้อ่านได้ติดตามผมจากสื่อต่าง ๆ จะรับรู้ได้ทันทีว่าตั้งแต่ปีที่แล้วผมได้พยายามทำหน้าที่เป็น "สุนัขเฝ้าบ้าน" คอยเตือนสติโดยการที่เอาความจริงที่เกิดขึ้นที่นิวยอร์ค ซึ่งเป็นอีกซีกโลกหนึ่งอันเป็นต้นตอของการแพร่ระบาดเชื้อโรคทางเศรษฐกิจสายพันธุ์ใหม่ที่มักจะเรียกว่า "แฮมเบอร์เกอร์ดีซีส" วิกฤติการณ์นี้ได้บอกสัจธรรมที่ว่า "ระบบทุนนิยมเก่ากำลังถูกทำลาย ระบบทุนนิยมใหม่ก็กำลังก่อตัวขึ้น" เพื่อเข้ามาชดเชยเติมเต็มในช่องว่างที่ล่มสลายลง

                ปราชญ์ผู้ศึกษาเต๋ามักจะกล่าวว่า "ชีวิตคือการเต้นรำ" ซึ่งชีวิตที่มีขนาดเล็กที่สุดกับระบบนิเวศน์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก็ไม่แตกต่างกันครับ ในมุมมองของนักเล่าความจริงอย่างผมในบางครั้งของการเต้นรำก็มีการออกสเต็ป ยักย้ายส่ายสะโพกไปทางขวา (ทุนนิยมเสรี) แต่ในบางครั้งเพื่อให้เกิดความสมดุลและความงดงามในการเริงระบำของชีวิตก็มีการยักย้ายส่ายสะโพกออกสเต็ปไปทางซ้าย (สังคมนิยมเสรี) แต่ก็มีบางครั้งหลังจากเจริญรุ่งเรืองสุดขีดก็มีโอกาสล้มคว่ำขมำหงาย พบหายนะครั้งใหญ่ ก็ไม่ต่างจากปรากฏการณ์ไฟป่าที่เกิดขึ้นและแพร่ขยายตัวไปอย่างรวดเร็วดังคำโบราณบอกว่าเป็นปรากฎการณ์ "ไฟลามทุ่ง" แท้ที่จริงแล้วหายนะที่รุนแรงที่ยากจะควบคุมได้เหล่านี้อาจจะเกิดจากก้นบุหรี่ที่สูบไม่หมดเพียงมวนเดียว แต่จะว่าไปแล้วไฟป่าก็มีประโยชน์มิใช่น้อยนะครับ ไฟป่าก็ทำให้ป่าสะอาดขึ้น ทำให้บรรดาต้นไม้เล็ก ๆ หลากหลายพันธุ์มีโอกาสที่จะเจริญเติบโตแข่งขันกันแตกหน่อ ชูช่อ ออกมาเป็นดอกเป็นใบเป็นกิ่งก้านสาขาของลำต้นใหม่ที่ทำให้ป่ามีความหลากหลายและงดงามขึ้น

                หากมองอย่างผิวเผินอาจจะเห็นว่าสถานการณ์เศรษฐกิจ สังคม การเมืองที่บางครั้งอาจดูไม่มั่นคงแต่แท้จริงแล้วอาจมีความมั่นคงกว่าที่เราคาด เพราะมีการเตรียมตัวระแวดระวังกับภัยอันตรายที่มองไม่เห็น ซึ่งปรากฎการณ์เหล่านี้สะท้อนความเป็นจริงแห่งสัจจะของธรรมชาติที่ว่าด้วยไตรลักษณ์ สะท้อนออกมาในรูปแบบของการเกิดขึ้นคงอยู่แล้วแตกดับ ไม่มีอะไรเที่ยง ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องปรับตัวให้ได้ เมื่อเราได้เข้าใจในกฎกติกามารยาทพื้นฐานเหล่านี้ ต่อให้เผชิญกับวิกฤติการณ์หรือกลียุคที่หนักหนาสาหัสแค่ไหน เราก็จะยืนสู้อย่างทระนงองอาจโดยไม่หวั่นเกรง สามารถที่จะยิ้มรับกับความท้าทายใหม่ ๆ ที่ได้เข้ามาและกำลังจะเข้ามา

ในปัจจุบันโลกใบนี้กำลังถูกท้าทายครับ ท้าทายความสามารถของมนุษย์ที่ไม่ใช่จะเข้าไปชี้นำ บงการหรือจัดการกับทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดของโลกดังเช่นที่เคยปฏิบัติมา แต่ในทางกลับกัน สถานการณ์ในปัจจุบันกำลังท้าทายให้พลโลกเปลี่ยนแปลงทัศนคติจากชี้นำเป็นการยอมรับปรับตัวอย่างให้เกียรติ พร้อมที่จะเรียนรู้เพื่อทำความเข้าใจในระบบที่ซับซ้อนของโลก นับแต่นี้ไปกระบวนการเรียนรู้แบบบูรณาการก็จะทวีความสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่โลกกำลังเคลื่อนตัวไปข้างหน้า เข้าสู่วิกฤติใหญ่ ๆ พร้อม ๆ กัน ในสถานการณ์เช่นนี้เราจะต้องละทิ้งความเป็นนักวิเคราะห์ คาดการณ์ แต่จะต้องเข้าสู่การเรียนรู้ รับรู้ความเป็นจริงเพื่อแสวงหาแนวทางแบบประณีประนอม ที่ไม่ถูกทั้งหมดหรือไม่ผิดทั้งหมด ไม่เหลืองหรือไม่แดง ไม่ดำหรือไม่ขาวเป็นการแสวงหา "มรรควิธี" หรือทางปฏิบัติแบบ "เดินสายกลาง" หากคิดได้เช่นนี้ต่อให้สิบวิกฤติ ก็เป็นเพียงแค่บททดสอบเล็ก ๆ เพียงบทหนึ่งเท่านั้นที่เข้ามาแล้วก็จะเคลื่อนตัวผ่านไป เพราะอีกไม่ช้าก็จะมีบททดสอบบทใหม่ที่กำลังก่อตัวขึ้นก็จะเข้ามาแทนที่ เป็น "กงกรรมกงเกวียน" เช่นนี้ตลอดไปครับ